Regionalne dania i potrawy wigilijne

Regionalne dania i potrawy wigilijne

Related Post

  • No related post.

W wigilijny wieczór, gdy świat skrzy się dobrocią i pięknem nie sposób nie zauważyć wyjątkowości i odniesienia się z ogromnym szacunkiem do wielu tradycji, tak obyczajowych, religijnych jak i stricte kulinarnych. Wigilia jest w istocie czuwaniem, oczekiwaniem na przyjście kogoś wyjątkowego, a od wielu wieków, w Polsce jest dniem postnym.

Pomimo tego, że mówimy o poście, trudno to potwierdzić patrząc na potrawy jakie królują na wigilijnych stołach. Proste, acz szalenie smakowite, zakorzenione w tradycyjnych przepisach, które absolutnie nie są zmieniane. Prawdziwym i niekwestionowanym królem wszystkich potraw jest naturalnie ryba, najczęściej karp. W staropolskich księgach można znaleźć opisy ówczesnych wieczerzy, podczas których jedna potrawa mogła składać się z kilkudziesięciu – tak właśnie postrzegano dania rybne. W zależności od regionu Polski, na świątecznych stołach pojawiają się różnorodne potrawy. Znamienite jest to, że do ich przyrządzania korzysta się z tych samych produktów, jednak ich połączenie jest zgoła inne.

Pomorzanie i Kaszubi słyną z brzadu, który w istocie jest charakterystyczną zupą z suszonych owoców z kluskami oraz bałmkuchena, czyli sękacza. . Oczywiście tamtejsze stoły uginają się od rozmaitych dań rybnych, podawanych na wiele sposobów. Znajdziemy więc rybę w galarecie, wędzonego węgorza, tradycyjnego karpia, pstrąga w migdałach oraz rozmaite rarytasy śledziowe. Szalenie ciekawym daniem są pierogi z nadzieniem rybnym oraz żurek postny na domowym zakwasie. Bardzo często serwowana jest zupa rybna, bigos postny lub kapusta z grzybami.

Na Górnym Śląsku królują makówki, czyli deser przygotowywany na bazie gotowanego, zmielonego maku z bakaliami i sucharami. Niegdyś bardzo mocno w tradycji zakorzeniona była zupa o wysublimowanej nazwie „siemieniotka” – której głównym składnikiem było siemię konopne. W niektórych domach – zważywszy na legendy o czarodziejskiej mocy tego specjału – nadal przygotowuje się ją wedle przekazywanych od pokoleń receptur. Ślązacy gustują w zupach : rybnej, jarskiej grochówce i zupie migdałowej. Podaje się kapustę z grochem, kapustę z grzybami oraz rybę w kilku odsłonach – obowiązkowo jedną w galarecie, jedną smażoną w tradycyjny sposób i jedną w piwie. Wszystkie dania wigilijne uzupełnia moczka, czyli deser o konsystencji budyniu stworzony z pokruszonego piernika, kompotu i niesamowitej ilości bakalii. Koronnym gościem są naturalnie pierniczki.

Osławiona ze swoich smakowych doznań kutia, to perełka Podlasia, która jest idealną kompozycją pszenicy, miodu, bakalii oraz miodu. Specyficzne dania wigilijne wyróżniające ten region to wareniki czyli obsmażane pierogi z kapustą i grzybami, drożdżowe racuchy oraz kluski z makiem zaprawione olejem lnianym. Zupą bez której nie może być mowy o wyjątkowości wieczerzy jest barszcz grzybowy. Oczywiście podawana jest ryba w formie pieczonej i gotowanej.

Mazowieckie kluski z makiem, zwane kłosami miały symbolizować swoim wyglądem przyszłe plony. Były więc niegdyś odczytywane jako wigilijna wróżba. Komponuje się je z kapustą z grzybami, kaszą jaglaną oraz kisielem owsianym lub żurawinowym. Ryby pojawiają się w kilku odsłonach, najczęściej jako karp w śmietanie, smażony oraz w galarecie. Postny bigos uzupełniają smażone pieczarki, oraz zupa grzybowa lub barszcz biały gotowany na zakwasie z kapusty z grzybami. Jeśli zastanawiamy się skąd na nasze stoły przywędrował kompot z suszu, to właśnie mazowszanie są jego twórcami.

Jednym z regionów, który może poszczycić się wyjątkowością potraw wigilijnych jest Wielkopolska, chociaż trzeba przyznać, że tylko w tradycyjnych domach można znaleźć takie smakołyki jak polewkę z maku z jagłami, zupę z brukwi czy zupę konopną. Aktualnie częściej pojawia się na tamtejszych stołach zupa grzybowa i barszcz czerwony. Prawdziwym znakiem rozpoznawczym Wielkopolan są przepyszne makiełki, czyli makaron z makiem i miodem, który w istocie ma tyle sekretnych przepisów ile przygotowujących. To też królestwo śledzi pod wieloma postaciami, które są traktowane z taką samą powagą jak smażony karp. Słodkości dostarcza drożdżowa strucla, pierniki oraz makowce.

Najwierniejszymi tradycji, obok Ślązaków, są oczywiście Górale. Podhale w ten cudowny wieczór pachnie swojskimi serami, z których w towarzystwie ziemniaków powstają bukty. Znana wszystkim kwaśnica pojawia się w wersji postnej, chociaż jej równie smaczną rywalką jest barszcz z kwaszonych buraków z białą fasolą. Nie może także zabraknąć moskoli, znanych ceprom jako podpłomyki z gotowanych ziemniaków oraz kapusty z ziemniakami nazywanej kłótą. Góralskie dania wigilijne to także pierogi z kapustą, kluski z miodem i makiem, a oprócz karpia podaje się także smażonego pstrąga. Znamienite i wyróżniające ten region jest samo dzielenie się opłatkiem, który wedle tradycji jest maczany w miodzie.

Różnorodność polskich potraw to niebywałe doznania kulinarne zwłaszcza dla tych osób, które swoje święta spędzają w innym regionie. Dziwić może ilość potraw, która powinna być nieparzysta – chociaż na Śląsku jest inaczej. Dania wigilijne choć takie różne, łączą niezależnie od tego gdzie się znajdujemy, przywołują niezmiennie smak domu i najbliższych, posiadają niewytłumaczalną siłę domowego ogniska.

Leave a Comment