Europejski nakaz zapłaty - co zrobić, gdy dłużnik wniesie sprzeciw?

Odzyskiwanie należności od zagranicznego kontrahenta nie zawsze kończy się wraz z wydaniem odpowiedniego pisma. Dłużnik może zakwestionować roszczenie, nawet jeśli wcześniej nie odpowiadał na wezwania do zapłaty. Sprzeciw zmienia dalszy bieg sprawy, ale nie oznacza, że wierzyciel traci możliwość dochodzenia swoich pieniędzy.

Europejski nakaz zapłaty w praktyce: co oznacza sprzeciw?

Pozwany ma 30 dni od doręczenia pisma na wniesienie sprzeciwu do sądu, który go wydał. Może skorzystać ze standardowego formularza F, choć najważniejsze jest jednoznaczne wskazanie, że kwestionuje roszczenie. Nie musi przedstawiać szczegółowego uzasadnienia ani od razu wykazywać, dlaczego uważa żądanie za bezzasadne.

Właśnie dlatego europejski nakaz zapłaty w praktyce najlepiej sprawdza się w przypadku należności, które nie były wcześniej przedmiotem rzeczywistego sporu. Dłużnik może wnieść sprzeciw także wtedy, gdy chce zyskać czas. Sąd na tym etapie nie rozstrzyga jeszcze, czy zarzuty są przekonujące. Samo skuteczne zakwestionowanie żądania sprawia, że wydany dokument nie staje się wykonalny w zwykłym trybie tej procedury.

Co dzieje się ze sprawą po zakwestionowaniu nakazu?

Po wniesieniu sprzeciwu postępowanie może być kontynuowane przed właściwym sądem państwa, w którym wydano pismo. Zależnie od okoliczności i wyboru wierzyciela sprawa może trafić do europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń albo do odpowiedniego postępowania krajowego. Wierzyciel może też wcześniej zaznaczyć we wniosku, że w razie sprzeciwu nie chce kontynuować sprawy.

Procedura staje się więc początkiem klasycznego sporu. Większego znaczenia nabierają wtedy dokumenty: umowa, zamówienia, faktury, protokoły odbioru, listy przewozowe oraz korespondencja z kontrahentem. Przykładowo odbiorca może twierdzić, że dostarczony towar miał wady. Wierzyciel powinien wykazać nie tylko wysokość faktury, lecz również prawidłowe wykonanie zobowiązania i reakcję na reklamacje.

Europejski nakaz zapłaty w praktyce po sprzeciwie

Pierwszym zadaniem wierzyciela jest sprawdzenie, czy sprzeciw został wniesiony w terminie i jaki tryb dalszego postępowania będzie stosowany. Następnie trzeba uporządkować materiał dowodowy, przeliczyć należność wraz z odsetkami oraz przygotować argumentację odnoszącą się do zarzutów dłużnika. W sprawie transgranicznej należy uwzględnić także język postępowania, koszty tłumaczeń i zasady doręczania dokumentów.

Nie zawsze opłaca się prowadzić wielomiesięczny proces bez wcześniejszej oceny szans na odzyskanie pieniędzy. Znaczenie ma wysokość długu, jakość dowodów oraz sytuacja majątkowa kontrahenta. Czasem sprzeciw otwiera przestrzeń do ugody, np. ustalenia rat lub skróconego terminu płatności w zamian za rezygnację z części odsetek. Ugoda powinna jednak zabezpieczać wierzyciela na wypadek kolejnego opóźnienia.

Sprzeciw zmienia drogę, ale nie przekreśla celu

Wniesienie sprzeciwu powoduje, że sprawa może przejść do dalszego postępowania, w którym strony przedstawiają swoje argumenty i dowody. Europejski nakaz zapłaty w praktyce nie gwarantuje szybkiej egzekucji w każdej sytuacji, ale pozwala wierzycielowi rozpocząć dochodzenie transgranicznej należności według uporządkowanych zasad. Dalsze działania warto dopasować do wartości roszczenia, dokumentacji i realnych możliwości odzyskania pieniędzy.

Firma windykacyjna EUROTENET GROUP Sp. z o. o

Adres:
Świebodzka 6/1, 50-046 Wrocław

Telefon:
795000290

Strona WWW:
https://www.tenet.legal/